نمی دونم چه دردی داری ای دل.....

                

                نمی دونم چه دردی داری ای دل که هر شب تا سحر بیداری ای دل !

                گلت را شاید از غم ها سرشتند که از خود هم تو در آزاری ای دل  !

 

  نه وصلت دیده بودم کاشکی ای گل نه هجرانت

                                                 که جانم در جوانی سوخــت ای جانم به قربانت

 تحمــل گفتــی و من هم که کـردم سال ها اما

                                                چه قدر آخــر تحــمـل بلکه یادت رفتــــه پیمانت

                       

 

|+|

يارب چها به سينه‌ي اين خاکدان در است.......

    شهریار - لاله

بيداد رفت لاله‌ي بر باد رفته را

            يا رب خزان چه بود بهار شکفته را

                         هر لاله‌اي که از دل اين خاکدان دميد

                                     نو کرد  داغ  ماتم  ياران رفته را

                                                  جز در صفاي اشک دلم وا نمي‌شود

                                                                  باران به دامن است هواي گرفته را

واي اي مه دو هفته چه جاي محاق بود

               آخر محاق نيست که ماه دو هفته را

                            برخيز لاله بند گلوبند خود بتاب

                                     آورده‌ام به ديده  گهرهاي  سفته را

                                              اي کاش ناله‌هاي چو من بلبلي حزين

                                                              بيدار کردي آن گل در خاک خفته را

گر سوزد استخوان جوانان شگفت نيست

             تب موم  سازد آهن  و پولاد  تفته را

                    يارب چها به سينه‌ي اين خاکدان در است

                                    کس نيست واقف اينهمه راز نهفته را

                                              راه عدم نرفت کس از رهروان خاک

                                                            چون رفت خواهي اينهمه راه نرفته را....

          

|+|